het huwelijk : de fotos

Zo het is dus zover. We zijn ondertussen getrouwd.

Na meer dan een uur te moeten wachten kwam mijn toekomstige eindelijk toe in de prachtige locatie: Cafe del Mar. Mijn geduld dus al direct op de proef gesteld. Ik vermoed dat het zeker niet de laatste keer zal zijn want vrouwen begrijpen blijft een onmogelijke zaak en zal nog jaaaaaaren oefening vergen vrees ik.
Enkele minuten later arriveerde dan ook de notaris en begonnen we met de officiele ceremonie. Die bestaat eerst uit het voorlezen van de rechten plichten en het daarop volgende "ja dat beloof ik". Daarna volgde dan het uitwisselen van de ringen.

gevolgd door het tekenen van de officiele papieren

en tot slot dan eindelijk het kussen van de bruid.

Alles werd duidelijk ook op film vastgelegd zodat we het voor het nageslacht en iedereen in Belgie konden laten zien.
Enfin dat dachten we toch tot we na de ceremonie even wilden kijken en bleek dat er helemaal niets was opgenomen, typisch toch he ...

Daarna dus aan tafel de gerechten afwerken en voldoende Chileense wijn naar binnen kappen ...

Tot slot ben ik dan met haar vrienden naar een disko gegaan waar we nog duchtig hebben gedansd alvorens af te zakken naar het hotel ...

Zo ik vermoed dat dit mijn laatste entry zal zijn dus allemaal tot binnenkort in Belgie.

Geert

De laatste loodjes

Dit keer een kort verslagje. Immers de laatste dagen zijn niets anders dan een zoektocht naar kleren en rekeningen betalen.
Het kleed dat ik in gedachten had voor Dalys en dat op voorgaande fotos werd geïllustreerd, vond ik uiteindelijk te groot en wat bleek de madam Sylvia Tscheratti had net deze week de belangrijkste modeshows in Colombia in Bogota en Barranquilla. Bijgevolg was er niemand beschikbaar om de kleren te hermaken op de correcte grootte. Met andere woorden dus maandagavond alles terug naar af en opnieuw gaan zoeken ...
Dus de hele avond alle mogelijke winkels met Dalys aflopen om een nieuw tenu te zoeken. Na een tiental winkels vonden we eindelijk een rok die schitterend is en ook erna vlot kan gedragen worden. Natuurlijk nog wat laten innemen en dus gekocht. Dan op zoek naar een bovenstuk. 20 winkels en een dag verder nog steeds niets gevonden dat goed genoeg was (vooral voor mij dan want ik blijk veel kritischer in het kiezen). Het enige want echt mooi was, was opnieuw een ander bovenstuk in de winkel van jawel Sylvia ... en dat kon niet ...

Dan mijn magische staf en creativiteit maar getoond en gezocht naar een top kleermaakster. tegelijk ook Dalys opnieuw het schitterend bovenstuk dat weer eens 2 maten te groot was laten passen in de winkel terqwijl ik dan enkele fotos maakte omdat ik het toch zo mooi vond ...

Terug naar de kleermaakster met de fotos, die maakte direct de schetsen en haalde het stoof erbij en yep tegen donderdag morgen zal het klaar zijn ... en natuurlijk voor 2/3 van de prijs in de winkel.

Nu nog opzoek naar een hotel voor de huwelijksnacht want mijn huidige backpackersstulpje van 4 euro waar ik de afgelopen 8 dagen slaap lijkt me niet echt toepasselijk voor de gelegenheid.

Dan nog schoenen voor mij kopen en klaar voor de grote stap ... nu maar hopen dat het weer morgen is als vandaag maw schitterend dus ...

Tot de volgende als getrouwde vent ...

Geert

Verdere voorbereidingen tot het onomkeerbare

De Chiva-rit vrijdag avond is zoals voorzien geëindigd in een disko waar nog meer rum werd geconsumeerd. Gevolg een fatsoenlijke kater de volgende dag.

Zoals vorige keer gezegd had ik eindelijk de juwilier gevonden voor de verlovings- en trouwringen ... Hier zijn ze dan want zaterdag waren ze al klaar ...

Zaterdagavond dan gaan eten en hierbij natuurlijk met de verlovingsring met plicht gedaan om plechtig ten huwelijk te vragen. Mijn hemd bleek wel wat vuil maar ja het is vooral het gebaar dat telt zeker ...


Later op de avond opnieuw een disko in maar dan een grote, bijgevolg wat mij betreft een pak ongezelliger en dus niet te laat gemaakt ...
Zondagmorgen vroeg op want we moesten de boot naar de Rosario eilanden pakken. Het bleek een grote boot met 300 man erop die naar de eilanden voer, daar de mensen liet kijken in een aquarium met dolfijnshow om dan terug te keren naar een strand playa Blanca. Ik had uitdrukkelijk gevraagd of het mogelijk was om te duiken voor het boeken van de tickets en natuurlijk was dat geen probleem. Eens op de boot bleek duiken voor hen ineens hetzelfde als snorkelen, uiteindelijk heb ik daar dan maar voor gekozen. Toen daar dan ook nog bleek dat onder snorkelen verstaan wordt u een duikbril met snorkel geven maar geen zwemvliezen kon mijn verbazing alleen geëvenaard worden door het gebrek aan schoonheid van wat er te zien was. De trip was niet helemaal verloren gezien ik Dalys had overtuigd om mee te gaan snorkelen. Een hele prestatie gezien ze zowat een fobie heeft om in zee te gaan wegens schrik voor haaien (die hier in de verste verte niet te bekennen zijn natuurlijk). Enfin naar eerst veel schrik bleek ze het toch leuk te vinden en mooi. Allée een eerste stap is gezet nu nog leren duiken en dan leren genieten van de schoonheid van haaien ... dat zal wellicht meer tijd vergen.

Na de snorkel trip terug de boot op om naar Playa Blanca te gaan. Op de boot brak bijna wereldoorlog 3 uit tussen zowat iedereen op het bovendek en een Amerikaan die met zijn Colombiaanse vrouw en 4 kinderen verkozen had om niet meer op zijn oorspronkelijke plaats te gaan zitten maar de rij voor mij. Veel geduw en getrek, geschreeuw en gegooi met bier later. Heb ik me maar gemoeid en heb hem snel overtuigd om terug op zijn plaats te gaan zitten. De Europeaan was natuurlijk de held, de Amerikaan de sukkel.

´s Avonds nog rustig wat crepes met scampis gaan eten en klaar voor maandag. Vanmorgen dan eerst naar de notaris want jawel zaterdag zijn de vertaalde paieren goed en wel toegekomen. Deze vandaag dus gaan afgeven bij de notaris en tegelijk betaald voor het huwelijk donderdag te voltrekken, een kleine 100 euro.

Daarna naar de winkel om haar kleed te passen. Hierna de fotos met het kleed maar wel 2 maten te groot. Dus het bloesje moet gemaakt worden en de rok verkleind. De prijs bleek ook alweer anders te zijn geen 760.000 maar 1.120.000 persos of een kleine 400 euro. Dat bleek toen ik het voorschot wilde betalen. Ze was er niet bij en dus zal ik haar dat maar niet zeggen want dan krijgt ze een attack.

Daarna naar het shoppingcentre tegenover haar huis en daar mijn broek en liki liki gaan kopen, best ok voor 180.000 pesos, geen geld toch ...

Ondertussen blijkt mijn VISA verder dienst te weigeren wegens limiet overschreden, maar goed dat ik ook mijn Maestro heb en nog een VISA van het werk.

Ook het Cafe del Mar is akkoord gegaan met mijn vraag voor stopgeld maar dan voor 15.000 pesos per fles, meer dan de wijn heeft gekost in de supermarkt waar er een superpromotie was met 50% korting.

Hier alvast een foto van waar het is, indien het goed weer is ...

Zo dat is het weer tot nu toe ... het begint hier serieus af te korten want binnen een week ben ik een getrouwd man en al terug aan het werk ...

Tot gauw

Geert

spelen in de modder en trouwbeslommeringen

Hoi,

Zoals de laatste keer gezegd was mijn eerstepoging om naar de moddervulkaan te gaan niet gelukt wegens de regen. Gisteren scheen de zon door de wolken en dus ging het toen wel door. tegen 9.30 busje in en rijden naar de plaats met een hoop Venezolanen als gezelschap, niet slecht gezien ze Chavez ook een gek vinden maar wel leuk ...

Die moddervulkaan is een berg die je moet besteigen via een steile trap en dan in een modderpoel stappen die naar het schijnt 500 m diep is. Geen erg want van ondergaan is geen sprake je drijft gewoon op de modder en om dieper dan je borst erin te geraken moet je al moeite doen.

Verder is het best leuk om in die zachte en egale smurrie te drijven, te meer daar er enkele lokalen zijn die je al drijvend komen masseren, wat wil je nog meer om te relaxen ... ja natuurlijk dat als je er dan uit bent gestapt dat er iemand je afspoelt zodat er niets van de smurrie overblijft.
Ook dat was geregeld, een lokale, welliswaar oude, dame nam die taak voor zich in het nabijgelegen meertje, ook weer goed geregeld dus.

Na het modderbad gingen we dan naar een strand om even in zee te zwemmen en er een vis naar binnen te werken.

´s Avonds ben ik dan opnieuw met Dalys naar haar huis geweest waar ze een goede spaghetti carbonara maakte, moeilijk is dat niet echt maar dat was haar beste en favoriete gerecht. Af te wachten wat er in de toekomst op tafel zal staan ...
Het was best gezellig met de moeder, zusters en broertje, ook heb ik daar al haar muziek naar mijn Ipod gekopieerd, let wel 11.2 GB is dus 2 uur kopiëren en daarvoor heb ik ook alle fotos die ik in originele vorm als backup op de Ipod had geplaatst moeten deleten.

Vandaag dan samen gaan kijken voor een liki liki de traditionele klederdracht voor een wettelijk huwelijk. Niet direct iets dat je thuis nog zal gaan aantrekken moet ik zeggen. Eigenlijk is het een licht beige hemd en idem broek in linnen met in het hemd enkele tirelanteintjes.
Ook voor haar heb ik een leuk kleed gezien. Natuurlijk was dat weer in de winkel van wat hier een van de topcouturiers is. Kostprijs 760.000 peso of -/+ 270 euro. Papie zal het wellicht niet gaan betalen dus ...
Verder gaan kijken voor de verlovingsring en trouwringen. Eindelijk een juwelier gevonden die de trouwringen kon maken zoals ik ze wilde en waar mijn geprefereerde verlovingsring, 6 briljantjes met in het midden een emerode, ook nog eens goedkoper was, dus dat is ook alweer besteld.

De TROUWDATUM zou volgende donderdag 23 november zijn met de notaris die moet langskomen tegen 18.30, dat is dus 0.30 Belgische tijd. Enfin dat is indien de vertaalde documenten op tijd hier aankomen want daar is tot nu nog geen spoor van.

Verder wil ik ook niet trouwen zoals de familie wenste op de middag in een mooi huis in de binnenstad maar ik wil een onvergetelijk decor en dus in het Café del Mar op de stadswallen bij zonsondergang. Dus ben ik daar naar gaan vragen of het mogelijk was en wat de menus waren. Mogelijk ja en gezien het toch in erg beperkt gezelschap is, 15 man , is er in het slechtste geval dat het stortregent ook geen probleem gezien er ook aan de bar een afgeschermde ruimte is waar je overdekt kan zitten.
Ik heb dan nog proberen te onderhandelen voor de wijn bij het eten. Ik wil die namelijk zelf meebrengen. Standaard was dat er 50% van de kost van dergelijke wijn in het restaurant als stopgeld moet worden betaald. Voor de wijn die ik zou willen zou dat snel 15 euro de fles zijn een pak meer dan wat de fles zelf in de supermarkt kost. Ik heb dan maar gezegd dat niet ik als buitenlander het feest ging betalen maar haar vader en dat dit een breekpunt zou zijn om niet daar maar dan toch maar naar dat huis in de binnenstad te gaan, dan hadden ze niets. Dan mijn bod gedaan dat ik een stopgeld van 10.000 pesos redelijk vond, 3.2 euro. Ze gingen er over nadenken maar zeiden dat ik mijn rekening alvast zo mocht maken, fingers crossed dus dat dit lukt.

Natuurlijk zal ik zelf een stuk van de kosten moeten dragen gezien het allemaal weer een stuk duurder is dan in de huis. Fuck it ik hoop toch maar 1 keer te trouwen, voor de wet dan hé want de volgende is voor de kerk ...

Vanavond wil ik dan een Chiva nemen dat is een traditionele bus die 3 uur door de stad toert met een hoop latino muziek en vooral all in zoveel zuipen als je wil voor een prijs van 9 euro per persoon. Gegarandeerd dat ze aan mij meer zullen kwijt zijn.

Voor morgen heb ik nog geen speciale plannen, behalve mijn roes uitslapen. Zondag gaan we naar Rosario eiland een eindje de zee in waar het naar het schijnt erg idyllysch is en ook goed om duiken want dat heb ik alnog niet gedaan.

Zo tot de volgende zitting

Geert

Medellin en terug in Cartagena

Zoals reeds in de vorige mail geschreven zijn we voor de laatste dag in Manizales van gedachte veranderd. De koffiehqcienda zal voor een volgende keer zijn. We besloten naar Medellin te gaan met de bus (een goede 4 uur) door schitterend landschap.
















Vervolgens hebben we ons in hotelletje gevestigd en de avond volgemaakt met te kijken naar de uiteindelijke finale verkiezing van miss Colombia. Zoals vroeger al vermeld hadden we alle meisjes live gezien en ik had direct mijn favoriet die natuurlijk volgens de rest gaan schijn van kans zou maken ... Daarom had ik toch maar een foto laten nemen met mijn favoriet, die nu dus miss Colombia is geworden. Duidelijk dat ik toch wel goede smaak heb. Had ik op de beurs dergelijke chance, dan moest ik nu niet meer werken. Een duidelijk voorbeeld van de "beauty and the beast" ...

De volgende dag zijn we dan maar redelijk vroeg opgestaan om het centrum van Medellin te verkennen. Ik had hier de vorige keer dat ik er was niet de tijd voor genomen. Het bleek best aangenaam met wat kerken zoals overal zeker ... en vooral leuke kunstwerken van Botero verspreid. Laten we hopen dat ik geen foto heb gemaakt van Dalys nu en over 10 jaar ...

Medellin heeft als enige stad hier in Colombia een metro, enfin eentje die altijd bovengronds rijdt. Dit maakt het uiterst gemakkelijk om je in de stad te verplaatsen tot in de buitenwijken. Een leuke extraatje is dat je voor 0.4 euro zolang als je maar wil kan rijden. De metro heeft nog een zijarm die bestaat uit een kabelbaan die in 3 station een berg omhoog gaat met onder je de op elkaar gebouwde arme buurt. We zijn maar niet uitgestapt maar gewoon terug met de kabelbaan naar beneden gegaan. Best een leuke rit.

Uiteindelijk dan om 18u het vliegtuig op naar Cartagena. Daar dan opnieuw naar een hostal zoals ik dat vorige keer had gedaan. Immers Dalys moest vandaag eerst naar het univ en daarna naar de Engelse les (en gezien de stand van haar Engels ga ik niet zeggen dat ze daar niet naartoe moet ...). Mijn eerste hostal bleek echter volzet en dus ben ik maar naar het tweede wat verderop gegaan (5 maanden geleden ben ik daar ook al eens geweest). In het eerst had ik ondertussen wel al 2 Engelsen uit London aangesproken en dus ben ik daar na het droppen van de baggage terug naartoe gegaan. Ze waren net 14 dagen begonnen aan hun 7.5 maanden door Zuid Amerika. Natuurlijk samen wat pinten gedronken en vervolgens in stad gaan eten. Leuke avond en net de reden waarom ik toch nog eens naar een hostal wilde.

Voor vandaag had ik een trip geboekt om in een moddervulkaan te gaan liggen. Echter 15 min voor vertrek is het beginnen stortregenen en dat gedurende 3 uur alles natuurlijk onder water en dus trip afgelast, morgen is er weer een dag he ... Nu ondertussen 7 uur later regent het nog steeds.

Daarnet nog gebeld naar de vertaalster die me vertelde vandaag net de documenten die verstuurd waren toegekregen te hebben. De vertaling, officialisatie en verzending naar hier zou ze morgen doen. Laten we zien of hier alles vrijdag aankomt zodat er misschien toch opnieuw een trouwdatum kan gepland worden ...

Zo dit was dan weer een volgende episode tot binnenkort

Geert

Villa de Leiva en Manizales

Woensdag namiddag zijn we na de ochtend Bogota te bezoeken zoals gezegd naar Villa de Leiva gegaan. Dit is een klein pitoresk stadje zogezegd op 2 uur van Bogota maar het heeft ons in werkelijkheid 4 uur gekost zodat we er om 20 uur aankwamen. Dan rustig eten en wat rond wandelen.

De volgende dag in de voormiddag het stadje met zijn bezienswaardigheden, vooral huizen waar een of andere held gewoond had, bezichtigen. Namiddag dan een taxi gehuurd die ons in de omgeving rondreed naar eerst een museum waar de fosielen die daar in de buurt te vinden zijn worden tentoongesteld, met als hoogtepunt twee prehistorische krokodillenskeletten.
Daarna naar een oude ceremonie site van de oude stammen met als trekpleister een park vol penissen, het walhalla voor de vrouwen zullen we maar zeggen he.

Tot slot nog een klooster bezorgd van 1620, mooi maar niet indrukwekkend.

De volgende dag dan zeer vroeg uit de veren om de bus te nemen om 5u naar Bogota. Daar 4 uur later toegekomen even internet geraadpleegt en bleek de consul ons terug dringend te moeten spreken, dus ik even bellen en bleek dat er een fout was in het huwelijkscontract en dat we terug naar de ambassade moesten. Dus in 7 haasten terug daarheen handtekening opnieuw zetten een wegwezen met de bus naar Manizales zogezegd 6 uur rijden. In werkelijkheid bleken het er 8 de hele tijd bergpassen doorkruisen via zeer kronkelige wegen. Enfin nadat overleefd te hebben dan toch nog eens gaan stappen in een salsacafe hier. Beiden goed gezopen en veel fun later gaan maffen.

De eerste dag hier zijn we na uit te slapen dan naar de termales Santa Rosa geweest . Een zoveelste warmwaterbron maar dit keer wel met een fantastische scenery errond.
Vandaag dan een tour geboekt naar het Parque National de los Nevados. Het kwam er eigenlijk op neer dat we met een bus omhoog werden gereden tot 4800 meter op een vulkaan om dan daar nog zelf 300m te gaan klimmen tot 5100m. Helaas zat het weer niet mee zodat er van mooie landschappen niets te zien was enkel veeeeel mist en kou. Na geklommen te zijn tot -/+5000m hadden we er genoeg van en zijn we maar terug gegaan veel was er toch niet te zien en dus waarom u nog meer nodeloos vermoeien ....

Morgen gaan we een koffiehacienda bezoeken om dan dinsdag terug naar Cartagena te vliegen.

Tot daar deze episode, oh ja voor wie het nog niet door heeft de trouw zal niet op 17 november doorgaan maar ergens de week erop wanneer weet ik nog niet, want dat hangt af wanneer de vertaalde papieren toekomen.

Tot de volgende

Geert

Bogota shopping

Voila aangekomen in Bogota tegen 15u na een lange bustrip van 23 u, vervolgens in een klein hotelleke dat de univ had gereserveerd (kleine maar propere kamer,ik ben veel erger gewoon).

Daarna op zoek naar het appartement van haar onkel en nichten in het noorden van Bogota. Daar kennis gemaakt met erg aangename mensen en de nicht wiens vriend een Amerikaan ook daar was. Die weet ondertussen ook al wat hem te wachten staat.
Natuurlijk is het een stuk kouder op 2300m en Bogota dus zijn we snel naar een dichtbijgelegen shopping center gegaan waar we twee dikke pulls hebben gekocht. De volgende dag zouden we uiteindelijk na uren rondwandelen in andere shoppings terug daar belanden om Dalys nog een goede jas en botten te kopen zodat ze voorlopig alvast tegen te kou kan.
Uiteindelijk heeft onkel ( een neurochirurg) ons terug naar het hotel gebracht .

De volgende morgen hadden we om 9u afspraak op de ambassade voor het afsluiten van het huwelijkscontract. Dat verliep erg snel tot ik dan de vraag stelde wie er voor een vertaling kon zorgen van mijn geboorteakte en certificaat van alleenstaande. Ik toonde de documenten aan de consul en die vertelde dadelijk dat die documenten nioet geldig waren gezien ze niet voorzien waren van een speciale stempel die ze enkel in België op het ministerie van buitenlandse zaken kunnen zetten. Dus dan maar naar mama gebeld en een uitgebreide mail geschreven van wat er allemaal moest gebeuren: nieuwe documenten halen in St truiden en Leuven dan naar het ministerie en vervolgens via DHL alles versturen naar de tolk in Bogota.

Voor de vertaling hadden we wel geluk dat er net op de ambassade een door de Colombiaanse overheid erkende tolk was die vertaling wilde doen (tegen goede betaling natuurlijk).

Enfin vandaag belde papa me al dat ze erin geslaagd waren alles zoals gevraagd te versturen hiervoor dus DUIZENDMAAL DANK !!!!!!!
Daarna zijn we dus zoals beschreven verder gaan shoppen.

Vandaag zijn we deze voormiddag het oude centrum van Bogota gaan bezichtigen (ik had dat vorige keer al gedaan). Deze namiddag gaan we dan naar Villa de Leiva een klein pitoresk stadje 2 uur hiervandaan. Daar zullen we dan blijven slapen om dan moprgen zeer vroeg weer naar Bogota te komen en direct 6u de bus te nemen naar Manizales in de prachtige koffiezone.

Dus tot daar hopelijk nu weer even meer relaxen ....

Geert