Verdere voorbereidingen tot het onomkeerbare

De Chiva-rit vrijdag avond is zoals voorzien geëindigd in een disko waar nog meer rum werd geconsumeerd. Gevolg een fatsoenlijke kater de volgende dag.

Zoals vorige keer gezegd had ik eindelijk de juwilier gevonden voor de verlovings- en trouwringen ... Hier zijn ze dan want zaterdag waren ze al klaar ...

Zaterdagavond dan gaan eten en hierbij natuurlijk met de verlovingsring met plicht gedaan om plechtig ten huwelijk te vragen. Mijn hemd bleek wel wat vuil maar ja het is vooral het gebaar dat telt zeker ...


Later op de avond opnieuw een disko in maar dan een grote, bijgevolg wat mij betreft een pak ongezelliger en dus niet te laat gemaakt ...
Zondagmorgen vroeg op want we moesten de boot naar de Rosario eilanden pakken. Het bleek een grote boot met 300 man erop die naar de eilanden voer, daar de mensen liet kijken in een aquarium met dolfijnshow om dan terug te keren naar een strand playa Blanca. Ik had uitdrukkelijk gevraagd of het mogelijk was om te duiken voor het boeken van de tickets en natuurlijk was dat geen probleem. Eens op de boot bleek duiken voor hen ineens hetzelfde als snorkelen, uiteindelijk heb ik daar dan maar voor gekozen. Toen daar dan ook nog bleek dat onder snorkelen verstaan wordt u een duikbril met snorkel geven maar geen zwemvliezen kon mijn verbazing alleen geëvenaard worden door het gebrek aan schoonheid van wat er te zien was. De trip was niet helemaal verloren gezien ik Dalys had overtuigd om mee te gaan snorkelen. Een hele prestatie gezien ze zowat een fobie heeft om in zee te gaan wegens schrik voor haaien (die hier in de verste verte niet te bekennen zijn natuurlijk). Enfin naar eerst veel schrik bleek ze het toch leuk te vinden en mooi. Allée een eerste stap is gezet nu nog leren duiken en dan leren genieten van de schoonheid van haaien ... dat zal wellicht meer tijd vergen.

Na de snorkel trip terug de boot op om naar Playa Blanca te gaan. Op de boot brak bijna wereldoorlog 3 uit tussen zowat iedereen op het bovendek en een Amerikaan die met zijn Colombiaanse vrouw en 4 kinderen verkozen had om niet meer op zijn oorspronkelijke plaats te gaan zitten maar de rij voor mij. Veel geduw en getrek, geschreeuw en gegooi met bier later. Heb ik me maar gemoeid en heb hem snel overtuigd om terug op zijn plaats te gaan zitten. De Europeaan was natuurlijk de held, de Amerikaan de sukkel.

´s Avonds nog rustig wat crepes met scampis gaan eten en klaar voor maandag. Vanmorgen dan eerst naar de notaris want jawel zaterdag zijn de vertaalde paieren goed en wel toegekomen. Deze vandaag dus gaan afgeven bij de notaris en tegelijk betaald voor het huwelijk donderdag te voltrekken, een kleine 100 euro.

Daarna naar de winkel om haar kleed te passen. Hierna de fotos met het kleed maar wel 2 maten te groot. Dus het bloesje moet gemaakt worden en de rok verkleind. De prijs bleek ook alweer anders te zijn geen 760.000 maar 1.120.000 persos of een kleine 400 euro. Dat bleek toen ik het voorschot wilde betalen. Ze was er niet bij en dus zal ik haar dat maar niet zeggen want dan krijgt ze een attack.

Daarna naar het shoppingcentre tegenover haar huis en daar mijn broek en liki liki gaan kopen, best ok voor 180.000 pesos, geen geld toch ...

Ondertussen blijkt mijn VISA verder dienst te weigeren wegens limiet overschreden, maar goed dat ik ook mijn Maestro heb en nog een VISA van het werk.

Ook het Cafe del Mar is akkoord gegaan met mijn vraag voor stopgeld maar dan voor 15.000 pesos per fles, meer dan de wijn heeft gekost in de supermarkt waar er een superpromotie was met 50% korting.

Hier alvast een foto van waar het is, indien het goed weer is ...

Zo dat is het weer tot nu toe ... het begint hier serieus af te korten want binnen een week ben ik een getrouwd man en al terug aan het werk ...

Tot gauw

Geert